Het dreigend weerbericht

Het weer is voorspelbaar en saai, tot ik dit overzicht zag van de Canadese communicatie-expert Sean Tyson. Hij beschrijft hoe op het Amerikaans continent het taalgebruik opschuift. De wereld is dreigender - zeker als je vandaag een Amerikaan bent - en zelfs zoiets simpel als het weer lijkt gevaarlijker te worden. Hoe komt dat? Niet het weer is veranderd, maar wel de woorden waarmee we het omschrijven. Wat een straffe wind was, heet vandaag een cycloon-bom. 

Dreigende clickbait-taal scoort betere cijfers dan een gezapig praatje in Armand Pien-stijl. We zijn daar in eigen land nog even aan ontsnapt, denken we. Maar is dat echt zo? Ons KMI spreekt over een ‘hittegolf’ bij vijf dagen met 25 graden, waarvan drie met 30 graden. Ik heb dat vorige maand proberen uit te leggen aan mijn gids in Senegal. Hij begreep dat niet zo goed.

Er zijn nog voorbeelden uit eigen land. Een zware neerslag is herdoopt tot een ‘regenbom’. Zomer in de stad noemen we ‘hittestress’. Voor alle duidelijkheid: dit zijn de officiële bewoordingen van ons KMI. 

Woorden zijn belangrijk. Ze manipuleren onze emoties. Clickbait-taal maakt op termijn mensen onrustig en dat wordt een maatschappelijk probleem. Bovendien zetten we onszelf op een (af)hellend vlak. Zoals Sean Tyson aantoont, hanteert het Angelsaksisch weerbericht ondertussen militair jargon met de ‘bomb cyclone’. Ook daar zal gewenning optreden. Weermannen zullen binnenkort nog alarmerender taal nodig hebben om mensen voor het scherm te houden. 

En alles is begonnen met 'het wordt 30 graden, da's mooi zomerweer'. De zomers waren vroeger niet mooier. Ze waren minder bedreigend.